mércores, 19 de setembro de 2018

XX TORNEO INTERNACIONAL DE MONTEPORREIRO

O pasado 9 de setembro, coincidindo coa Carreira Popular de Meaño, o CTM GAM participou por segunda vez nunha competición de tenis de mesa, concretamente no XX Torneo Internacional de Monteporreiro.

Nesta ocasión o equipo estivo formado por Maribel, Ricardo, Rosi e Sandra e, como na anterior ocasión, o resultado foi o de menos. O importan

 te foi participar e ir collendo experiencia en competición de cara á liga 2018/2019.


Noraboa rapazas... e rapaz!!!
 



martes, 18 de setembro de 2018

ESTREA DO CTM GAM EN COMPETICIÓN

Imos facer un repaso da actualidade do CTM GAM antes do parón da vendimia (partido, por certo, ó que non se pode un non presentar).

O pasado domingo 2 de setembro tivo lugar a estrea oficial do CTM GAM en competición, concretamente no IX Trofeo Internacional Concello de Oroso. As tres valentes que deron o paso para perder a virxinidade nestes lances, foron Bea, Maribel e Mónica, acompañadas polo "míster". O resultado, o de menos. O realmente importante foi dar ese primeiro paso, que esperemos sexa o primeiro de moitos.

Despois dos nervios iniciais, pronto se fixeron coas rendas do asunto, e aínda que o destino deparou un enfrontamento "fraticida" entre compañeiras, ó final todas acabaron disfrutando do envento.

As cariñas son como as nenas no primeiro día de cole!!

Bravo chavalas!!!




mércores, 29 de agosto de 2018

XXXIV CARREIRA POPULAR DE MEAÑO

Non, non estades lendo mal. O título desta entrada é sobre a Carreira Popular de Meaño.
Aínda que xa non é organizada polo GAM, non podemos deixar de sentirnos coma os pais que ven ó seu fillo xa emancipado.
Porque eso é a carreira para nós. Concebímola,  vímola nacer, criámola e logo de vintecinco anos decidimos que xa era hora da súa emancipación. É como o fillo que se vai da casa para seguir a súa vida. Pero non por eso o deixamos de querer coma o que é: un fillo.

É así que todos nós, nunha ou noutra edición, outros en todas, lle botamos unha man ó Concello para a organización (e non imos a negar que para sentir un pouquiño desa emoción de cando a faciamos nós).

Este ano cumpre o noso retoño nada máis e nada menos que 34 anos. Moito tempo pasou e moitas cousas cambiaron no mundo do atletismo popular desde entón. Antes chamábanlle footing, agora running.... paxaretadas!!. Simplemente é ir correr, sen máis.

O acto de presentación foi na Quinta de San Amaro e como atletas convidados estiveron Raquel Meaños, unha gran promesa do atletismo feminino galego, con apenas 18 anos recén cumpridos; e Víctor Riobó, camiño dos veteráns pero cunha clase fóra de serie. Falando con eles, unha vez máis se demostra que a xente deste deporte é dunha pasta diferente, cercanos, humildes, agradecidos. Nada que ver cos torcebotas mediáticos que copan as portadas pseudodeportivas deste pais (porque o que fan non é deporte, é negocio).

Mar Barral, un ano máis, deseñará os trofeos. Este ano apostando por unha técnica novidosa, en vez do tradicional raku. Ademais, cada un deles levará un anaquiño de Meaño.

Trofeo e folletos da carreira
Folletos e trofeo desta edición

Participantes na presentación da carreira

Víctor Riobó e Raquel Meaños pousando co trofeo

Mar Barral, deseñadora do trofeo

martes, 28 de agosto de 2018

RENACEMENTO

Ningúen pode voltar atrás e comezar de novo, pero calquera pode comezar hoxe mesmo e facer un novo final. (María Robinson)

Esta frase recolle dalgún xeito a idea que quero transmitir nesta entrada. Pasaron xa cinco anos desde que se fixera a última entrada neste blogue. Toda unha vida. Certamente, tampouco a asociación fixo máis actividade desde entón. Quen máis, quen menos, só tiña traballo, traballo e esa implacable sensación do paso dos anos e de estar un pouco máis lonxe da revolución que supoñía a organización das carreiras.

Persoalmente, sentía que era un camiño hacia ningunha parte, coma quen navega nun barco sen saber o rumbo que leva, pero tendo ganas de ir a un feixe de sitios.

Pero o destino soe gardar sorpresas e ser máis interesante que o que argalle calquera guionista. E no destino do GAM cruzáronse unhas cantas pelotas de ping-pong.

Aló polos principios dos anos 80 (recoñezo que hai moito, pero que moito tempo), na Casa de Cultura de Meaño os domingos polas mañás, o que foi o xerme desta asociación puña a disposicións dos cativos e xóvenes unha serie de xogos para que poidésemos pasar o tempo, entre os que se atopaba o tenis de mesa. Recordo ir cos amigos a dar pelotazos. Gardo moi bos recordos desa época.

Case corenta anos despois, o tenis de mesa volve a entrecruza-las nosas vidas, quizais coma un guiño do destino, e danos a oportunidade de renacer, de comezar de novo en busca dun novo final, como a frase de María Robinson, ou, quen sabe, de novas metas.

Si amigos, co pretexto de dar cobixo legal a un grupo de toliñas das pelotiñas de ping-pong, ó GAM preséntaselle a oportunidade de engraxar de novo a súa maquinaria e aproveitar para renacer das súas cinzas. Quizais non chegemos a organizar carreiras nin grandes eventos, pero sí poderemos facer pequenas grandes cousas que nos fagan sentir que, por fin, ese barco no que navegamos leva rumbo un porto desexado.

Estamos de volta!! 
  

xoves, 18 de xullo de 2013

V Marcha de Sendeirismo Meaño-Castrove-Meaño (1ª parte)

O pasado 25  de maio tivo lugar a V Marcha de Sendeirismo Meaño-Castrove-Meaño, que, tra-lo "descanso" do ano pasado, retomou a súa singladura. De seguido podedes ver un mapa co percorrido de máis de 36 quilómetros que fixemos.

Mapa da V Ruta de Sendeirismo Meaño-Castrove-Meaño, realizada o pasado sábado 25 de maio de 2013.

Ver Ruta Sendeirismo Meaño-Castrove en un mapa más grande


Este ano xuntámonos para a ocasión nove valentes que partimos de Meaño cara a aventura, para disfrutar dun singular día, que por esas cousas dun inverno tan longo e unha primavera tan curta (ou inexistente), regalounos o magnífico espectáculo das xestas coa flor no máximo esplendor. O amarelo foi, sen dúbida, a cor do día, e non deixou de acompañarnos ata o remate da singladura.

Ademais do amarelo brilante das xestas, houbo moito amarelo dourado de toxos e rosa dos carrascos. Todo un deleite para vista e o obxectivo da cámara.

Xestas, carrascos, toxos.... e para rematar unha cervexiña fría, fría.

É de salientar que desde este ano, a marcha ten xa o carácter de internacional, xa que tivemos a compaña de Magie, unha cidadana sueca que veu disfrutar da naturaleza galega.

Xa na Armenteira, e coincidindo coa tradicional pausa para tomar un café, uníronsenos os dous espedicionarios restantes, que nos acompañarían na parte central do percorrido. 

Tra-la fermosa, aínda que agotadora xornada, Manuel e Maribel, tiveron a ben agasallarnos cunhas cervexiñas ben, ben frías, que desde logo axudaron a mitigar o cansancio da xornada, pero sobre todo a sede. Que boas estaban!



Os nove expedicionarios que iniciaron a ruta en Meaño (os outros dous restantes uniríansenos na Armenteira)

No mirador da Queimada.

No vértice xeodésico de Fontefría, punto máis alto do Concello de Meaño (397 m sobre o nivel do mar)

O espectacular día e as xestas propiciaron unhas magníficas vistas da Ría de Arousa desde o punto máis alto de Meaño

Subida hacia o Monte Castrove, moi preto da Armenteira.

No vértice xeodésico do Monte Castrove, punto máis alto de todo o percorrido (616 m sobre o nivel do mar)

Xa na baixada, en pleno Rego de San Martiño

Xa na parte final, o cansancio fai mella en tódolos espedicionarios. 36 quilómtros non che son moco de pavo!